رفتار ايرانی
هر چی فکر ميکنم می بينم نميتونم اين نو رفتار ها رو درک کنم.
ژاپن که اومديم اين مسأله خيلی بيشتر به چشم اومد.
اينکه همه از هم پنهان ميکنند،
دوست صمیمی هستی ولی حاضر نيست بگه که چی کار داره ميکنه، هر بار ميگه آره استاد من هم خوب نيست و به من recommend نميده، ولی بد از ۶ ماه ميبينی که postdoc قبول شده و استادش هم کلی بهش حال داده و recommend خوب هم بهش داده.
ميپرسی که خوب چقدر ميگيری؟ ميگه ...... ولی بعدا سر در مياری که اون عددی که گفته خالی بندی بوده و خيلی بيشتر از اين حرف هاست.
دوست صمیمی دیگرت که از همه جيک و پوک هم با خبر هستین، حتی نحوه جلوگيری از بارداری را هم مياد ازت سوال ميکنه و اينکه از کجا کاندوم بخره!!! بعد ميفهمی که توی شرکت کار پارت تايم پيدا کرده ولی به تو هيچی نگفته!! حالا خودش کسی است که تا سر از کار همه در نیاره ولکن نيست و از همه دوست داره که اطلاعات بگيره.
يکی ديگه ميبينی که حتی حاضر نيست مقدار بورسی را که از ايران ميگيره درست و حسابی بهت بگه که چه قدرِه!!
همه دم از برگشتن به ايران ميزنند ولی وقتی پاش می افته يک نفر هم حاضر نيست که برگرده.
هيچ کس را مثل خودم انقدر ساده و احمق نديدم که صادقانه همه چيز را برای همه کس توضيح بده.
هميشه کوچک ترين اطلاعاتم را هم در اختيار همگان قرار دادم، در حالیکه هيچ کس با من اين کار را نميکنه.
دنيای خيلی بدی شده،
من هميشه به حال ملیت های ديگه مثل اندونزی، چين، پاکستان، بنگلادش، هندوستان ٬ ............ غبطه خوردم،
می دونيد چرا؟
چون اونها خيلی متحد تر از ايرانی ها هستند و خيلی بيشتر به هم کمک ميکنند، دليلش را هم نميدونم
ژاپن که اومديم اين مسأله خيلی بيشتر به چشم اومد.
اينکه همه از هم پنهان ميکنند،
دوست صمیمی هستی ولی حاضر نيست بگه که چی کار داره ميکنه، هر بار ميگه آره استاد من هم خوب نيست و به من recommend نميده، ولی بد از ۶ ماه ميبينی که postdoc قبول شده و استادش هم کلی بهش حال داده و recommend خوب هم بهش داده.
ميپرسی که خوب چقدر ميگيری؟ ميگه ...... ولی بعدا سر در مياری که اون عددی که گفته خالی بندی بوده و خيلی بيشتر از اين حرف هاست.
دوست صمیمی دیگرت که از همه جيک و پوک هم با خبر هستین، حتی نحوه جلوگيری از بارداری را هم مياد ازت سوال ميکنه و اينکه از کجا کاندوم بخره!!! بعد ميفهمی که توی شرکت کار پارت تايم پيدا کرده ولی به تو هيچی نگفته!! حالا خودش کسی است که تا سر از کار همه در نیاره ولکن نيست و از همه دوست داره که اطلاعات بگيره.
يکی ديگه ميبينی که حتی حاضر نيست مقدار بورسی را که از ايران ميگيره درست و حسابی بهت بگه که چه قدرِه!!
همه دم از برگشتن به ايران ميزنند ولی وقتی پاش می افته يک نفر هم حاضر نيست که برگرده.
هيچ کس را مثل خودم انقدر ساده و احمق نديدم که صادقانه همه چيز را برای همه کس توضيح بده.
هميشه کوچک ترين اطلاعاتم را هم در اختيار همگان قرار دادم، در حالیکه هيچ کس با من اين کار را نميکنه.
دنيای خيلی بدی شده،
من هميشه به حال ملیت های ديگه مثل اندونزی، چين، پاکستان، بنگلادش، هندوستان ٬ ............ غبطه خوردم،
می دونيد چرا؟
چون اونها خيلی متحد تر از ايرانی ها هستند و خيلی بيشتر به هم کمک ميکنند، دليلش را هم نميدونم